المدينة ، إلّا أن يحتاج اليهما الحسنان ، فهما طلق لهما دون غيرهما « 1 » » . « اين‌ها صدقهء بندهء خدا ، علىّ امير المؤمنين است كه هر دو مزرعه را وقف مستمندان مدينه نمود ، مگر اين كه [ فرزندانم ] حسن و حسين بدان‌ها نيازمند شوند كه در اين صورت ، ملك خالص آنان است و ديگران در آن حقى ندارند » . آن چه بيان شد ، خلاصهء ماجرا بود . نصر ياد شده ، فرزند ابو نيزر ، پس از شهادت على و حسن عليهما السّلام ، به امام حسين عليه السّلام پيوست و سپس در كنار آن حضرت از مدينه به مكه و از آنجا راهى كربلا گرديد و در آن سرزمين ، فرشتهء شهادت را در آغوش كشيد ، وى فردى دلاور و شجاع بود ، نخست اسب او را پى كردند و سپس در نخستين حمله به شهادت رسيد . رضوان اللّه عليه . حارث بن نبهان ، غلام حمزة بن عبد المطلب عليهما السّلام نبهان ، غلام آزادشدهء حضرت حمزه عليه السّلام و فردى شجاع و جنگاور بود . صاحب كتاب حديقة الورديه مىگويد : حارث پسر نبهان ، پس از خدمتگزارى على بن أبي طالب و امام حسن عليهما السّلام ، به امام حسين عليه السّلام پيوست و با آن بزرگوار به كربلا آمد و در نخستين حمله ، به درجهء رفيع شهادت رسيد « 2 » . شهدايى را كه نام برديم ، نوزده تن از خاندان ابو طالب ؛ يعنى حسين عليه السّلام و كودك شيرخوار حضرت به اضافهء هفده تن ديگر و هشت تن از غلامان آزاد شده ؛ يعنى عبد اللّه بن يقطر ، به اضافهء هفت تن ديگر كه در كربلا ، كوفه و بصره به شهادت رسيدند و شهادت آن‌ها مورد تأييد اين جانب است ، جمعى از تاريخ‌نگاران ، افراد ديگرى را نيز يادآور شدهاند ، كه من به صحت شهادت آنان اعتقاد ندارم ، البته گروهى ديگر از اين غلامان وجود داشتهاند كه كسى به نام آن‌ها اشارهاى نكرده و تعدادشان را مشخص ننمودهاند .

--> ( 1 ) . كامل : 3 / 207 - 208 . ( 2 ) . حديقه الورديه : 121 .